Duniya Generation – schoolreisje

De kinderen van Duniya Generation hebben een speciaal plekje in mijn hart. 19 hard werkende studenten die er van overtuigd zijn dat zij later niet als fietsriksja fietser of huishoudelijk werkster zullen werken. Als het aan hun ligt werken er straks in Nagwa agenten aan corruptie, zijn er leraren voor alle kinderen en bieden dokters gratis hulp aan de arme mensen. Voor het plezier in de wijk zal er ook een dansleraar zijn.
Als ik in India ben ga ik altijd wat leuks doen met de studenten. Vooral voor de lol, maar ook om ze aan te moedigen te blijven geloven in hun dromen. Dit jaar een schoolreisje mét overnachting en dat betekent veel regelwerk. We nodigen de ouders van de kinderen uit, zodat we ze kunnen uitleggen wat we gaan doen.

We gaan met een schoolbus 2 dagen naar Robertsganj, een dorpje ongeveer 90 kilometer onder Varanasi. Hier woont de zus van leraar Raj in een groot huis en we zijn er van harte welkom. Vlakbij Robertsganj ligt een groot stuwmeer en er zijn watervallen in een prachtige omgeving. We vertrekken om 07.30 uur! De gehuurde bus is op tijd en alle kinderen ook!

We worden uitgezwaaid door de familie.

De bus heeft om te starten wel een duwtje nodig. In gedachten vraag ik de Indiase Goden om ons veilig naar Robertsganj te brengen én terug!

In Robertsganj worden we ontvangen met thee en koekjes. Dat kunnen we wel gebruiken na een lange reis.

Op het dak wordt in grote pannen eten voor ons gemaakt. Kamal, de zus van Raj heeft hiervoor speciaal een kok ingehuurd. Het ontbijt is heerlijk en Kamal is een hartelijke en lieve gastvrouw.

Duwen maar! We gaan het stuwmeer bekijken, zwemmen en picknicken.

We bekijken een afwatering (gebouwd in 1916) van het stuwmeer. Het water wordt aan de andere kant van de dam gebruikt om de rijstvelden van water te voorzien. Rechtsonder op de foto drijft géén lichaam, maar de overblijfselen van een standbeeld van een Hindoe God. Die worden vaak na een festival in het water gegooid.

Met veel geweld stroomt het water aan de andere kant van het stuwmeer in een kanaal. Raj legt uit waar het water voor wordt gebruikt.

Nou, hier zijn we dus!

Ik voel me trots op de studenten die voor me uit rennen op de dam. In 2007 is Duniya Generation opgericht en helpt kinderen van Duniya Education verder met studeren na het afronden van de basisschool. Als in mei de schoolexamens zijn geweest, gaan we gesprekken aan met de geslaagde kinderen en ouders van onze laatste klas. We praten over de toekomst van de kinderen. Studeren via Duniya Generation betekent minimaal nog 8 jaar naar school gaan, om daarna een gerichte beroepsopleiding te kunnen gaan volgen. Er zijn helaas ouders die dit niet zien zitten. Ze hebben hun kinderen nodig om te werken en een inkomen te verdienen. Andere ouders willen dat hun kind nog een jaar of 2 / 3 naar school gaat en dan gaat werken. Natuurlijk proberen onze leraren de ouders ervan te overtuigen dat onderwijs belangrijk is. Maar de werkelijkheid leert ons dat dit niet voor kind is weggelegd. Het zijn gelukkig uitzonderingen en daarom bestaat na 3 jaar Duniya Generation onze groep al uit 19 studenten. Hebben we afvallers gehad, ja..helaas wel. 3 kinderen hebben onze groep verlaten.

1 studiejaar kost per student 100 euro. Van deze 100 euro betalen we de schoolboeken, uniform, kosten voor examens, schoolgeld, schoolreisje en een extra leraar die de studenten dagelijks, na schooltijd, begeleid met het maken van hun huiswerk en ze helpt met hun vragen. De meeste ouders van de studenten kunnen niet lezen en schrijven. De studenten doen zelf ook een bijdrage. Deze bedraagt ongeveer 15 euro.

Geld dat overblijft gebruiken we voor noodgevallen zoals medicijnen, maar ook sparen we het op voor nieuwe leerlingen die we volgend jaar weer aan de groep willen toevoegen!

De omgeving van Robertsganj is prachtig! Heerlijk om in de natuur rond te wandelen. Varanasi is hectisch, druk en stoffig. Hier ruiken we bloemen en is de lucht fris.

We vinden een mooie plek om te zwemmen en picknicken! Wat is het leuk om met elkaar in het water te plonzen. Ik heb vooral veel lol om de kids die zichzelf eerst uitgebreid insoppen, omdat ze zich ‘s ochtends niet hebben gewassen.

De kok heeft een gigantische pan meegeven met daarin met gebakken rijst met groenten. Gelukkig zit de pan halfvol!

Met zijn allen wandelen we via een uitzichtpunt terug naar de bus. Het is goed te merken dat de winter in aantocht is. Als de zon begint te dalen, koelt het flink af.

We eten kip met rijst én friet! Ik heb beloofd de frietjes te maken.

Er is geen stroom en in het pikkedonker met behulp van een zaklamp op mijn mobiel, bak ik frietjes. Bloedheet is het bij de pan!

Goudbruin!

Friet met ketchup en mayo!

Bedtijd! Wat liggen een paar van de jongens er gezellig bij en zo netjes naast elkaar.

Als ik 10 minuten later terugkom is het keten begonnen! En geloof me….dit duurt bij de jongens de hele nacht. Grote hilariteit als ‘s nachts Sunil een grap met Tapan wil uithalen, door bovenop zijn hoofd te gaan zitten. Per ongeluk gaat hij op het hoofd van zijn oude leraar Raj zitten.

Bij de meiden is het al snel stil! Echt! Om 06.00 staan ze naast hun bed om te overleggen wat ze zullen aantrekken.

De jongens wassen zich ondertussen bij de waterpomp. Ik moet er niet aan denken. Het water is zooo koud! Dat vinden de jongens ook en om het koude water de baas te zijn, roepen ze de hele tijd ‘het water is warm’, ‘het water is warm’.

Dan zijn de dames aan de beurt.

Optutten voor het ontbijt begint. Iedereen ruikt heerlijk naar zeep en haarolie. Bij de meiden zijn de skinny jeans helemaal in de mode.

Kamal verzorgt een echt ‘zondags’ ontbijt. Omelet met brood. Als extraatje heb ik jam en chocoladepasta meegenomen.

Met de buurman maken we nog een rondje door de rijstvelden. Hartstikke leuk, maar op diverse plekken ontdekken we slangen en ik loop er helemaal niet ontspannen bij. Volgens de kids bijten ze niet en ze lopen vrolijk door de velden heen!

Het is heel leuk om sponsor van Duniya Generation te zijn! Sponsoren ontvangen zelfgemaakte kadootjes, af en toe een kaartje of een nieuwsbrief. Wat we nu hebben gemaakt, blijft een verrassing aangezien onze sponsoren deze blog ook lezen.

Tijd om naar huis te gaan. We bedanken Kamal voor haar gastvrijheid. Wat hebben we het leuk gehad en heerlijk gegeten. Alles was perfect geregeld!

Onderweg eten we nog een hapje en daarna wordt het al snel stil in de bus.

Voordat Rahul in slaapt valt, vraagt hij me waarom ik weer terug moet naar Nederland en niet in India kan blijven. Ik leg hem uit dat ik in Nederland mijn geld moet verdienen om weer naar India te kunnen reizen. Hij knikt begrijpend. Ik vertel hem ook dat ik in Nederland heel vaak aan de groep denk en iedereen mis. “We zullen je heel erg missen en we denken iedere dag aan jou” zegt Rahul.

Lieve,
Sunny, Vishal, Khusboo, Santosh, Suraj II, Pradeep, Subrato, Neetu
Bhanu, Deepa, Sunil, Jagarnath
Rahul, Suruchi, Rani, Komal, Deepak
Tapan, Suraj I
Jullie dromen, zijn mijn dromen. En ik hoop dat we nog meer kinderen kunnen laten studeren via Duniya Generation.